مجموعه سایت های ما
جایی برای یادگیری بیشتر

توکن ارز دیجیتال چیست؟

0

در حوزه ارزهای دیجیتال معمولا به ارزهای دیجیتالی گفته می‌شود که خودشان شبکه و بلاک چین ندارند و از بلاک چین‌های دیگری مثل اتریوم برای انتقال استفاده می‌کنند در مجله ارز دیجیتال توکن ارز دیجیتال را برای شما آماده کرده ایم .

پیشنهاد سردبیر

مثلا توکن ترون، یک ارز دیجیتال مستقل است که بر پایه شبکه اتریوم ایجاد شده است. در ادامه این مطلب از بورسینس قصد داریم انواع توکن‌هایی که وجود دارد را بررسی کنیم.

 

توکن‌های ارزی (Currency tokens)

همانطور که از نام آنها مشخص است، از این توکن‌ها به عنوان یک روش برای پرداخت و ذخیره ارزش استفاده می‌شود، بنابراین کاربرد این توکن‌ها مانند سایر ارزهای دیجیتال (مثل بیت‌کوین) است.

 

توکن‌های کاربردی (Utility tokens)

ظهور اتریوم باعث به وجود آمدن “توکن‌های کاربردی” شد. برخلاف توکن‌های ارزی، این نوع از توکن‌ها به دارندگان‌شان اجازه دسترسی به یک محصول یا سرویس خاص را می‌دهند. توکن‌های کاربردی چندکاره هستند و معمولا بر روی یک بلاک‌چین مانند اتریوم ساخته می‌شوند و در همان شبکه می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند.

 

توکن‌های بهادار (Securities tokens)

با این توکن‌ها علاوه بر اینکه می‌توان محصولات و خدمات را خریداری کرد، می‌توان با نگهداری آنها انتظار بازده سرمایه‌گذاری و منفعت نیز داشت. این ویژگی باعث شده تا برخی از فعالان بازار و همچنین کمیسیون بورس اوراق بهادار آمریکا (SEC) آنها را به عنوان اوراق بهادار طبقه بندی کنند.
بنابراین این توکن‌ها به عنوان یک قرارداد سرمایه‌گذاری و دارای پتانسیل کسب سود و درآمد انفعالی (passive income) شناخته می‌شوند.

 

توکن‌های دارایی (Asset tokens)

این توکن‌ها به عنوان نماینده دیجیتال یک دارایی در یک پلتفرم یا سازمان شناخته می‌شوند. مثلا ممکن است یک توکن، نماینده و نشانگر مقدار مشخصی املاک یا دارایی فیزیکی مانند طلا باشد.

 

توکن‌های سهمی (Equity tokens)

این توکن‌ها بیشتر به عنوان یک مفهوم تئوری وجود دارند. این توکن‌ها به دارندگان‌شان، مالکیت سهام منتشر کننده آن توکن را می‌دهند (چیزی مانند سهام شرکت)

 

توکن‌های جایزه (Reward tokens)

این توکن‌ها را می‌توان معادل امتیاز وفاداری (loyalty points) یا برای پرداخت جایزه‌ دانست.

 

توکن‌های سودده (dividend tokens)

به استثنای توکن‌های ارزی، سایر توکن‌ها نوعی قرارداد سرمایه‌گذاری با پتانسیل درآمد انفعالی هستند. چنین درآمدی می‌تواند در اشکال و انواع مختلف وجود داشته باشد، بطور مثال کسب سود از طریق نگهداری توکن، سرمایه‌گذاری و یا انجام عملیات استخراج و…

برخی از سازمان‌ها، درآمدشان را با توزیع سود بین دارندگان توکن تقسیم می‌کنند. علاوه بر این، بلاک‌چین‌هایی وجود دارند که دارای ویژگی‌هایی مشابه پرداخت سود هستند که باعث می‌شود ارز آنها مشابه یک “توکن سودده” باشد.

همانند سهام، توکن‌های دارای قابلیت سوددهی می‌توانند امتیاز رای را با خود به همراه داشته یا نداشته باشند. اما برخلاف سهام، نگهداری توکن‌های سودده صرفا حق امتیاز کسب درآمد انفعالی را به دارنده آن می‌دهد و صرفا دارنده توکن، هیچ مالکیتی در سازمان مربوطه ندارد.

Staking یا Proof of Stake که مفهوم آنرا می‌توان نگهداری و ذخیره توکن دانست، می‌تواند نوعی مفهوم سوددهی نیز داشته باشد و نگهدارندگان توکن در یک والت از پیش تعیین شده، به تناسب زمانی که توکن را نگه داشته‌اند، مقداری دریافتی داشته باشند.

پرداختی‌ها به دارندگان توکن می‌تواند بطور منظم (مثلا هفتگی، ماهانه یا هر از سه ماه) و براساس سطوح مختلف مالکیت در آن توکن باشد، بطور مثال افرادی که مقادیر زیادی از توکن را نگهداری می‌کنند، زودتر از افراد دارای توکن کمتر، سود را دریافت کنند.

اصطلاح “توکن کاربردی” برای جدا کردن این توکن‌ها از توکن‌های ارزی که صرفا یک معادل از ارزهای سنتی هستند بکار برده می‌شود.

پیشنهاد سردبیر

اشتراک
اطلاع از
guest
0 نظر
بازخورد های درون متن
مشاهده همه نظرات